“Vrijwilligerswerk laat me de narigheid vergeten”
Joke was al actief als vrijwilliger toen iemand haar vroeg om te helpen bij de inlooplunch in Harmelen. “Dat is echt iets voor jou,” had diegene gezegd — iets wat ze wel vaker hoort. Maar het klopte helemaal: ze voelde zich er meteen op haar plek.
Een hecht team met ieder z’n taak
Elke week werkt ze samen met een vaste groep vrijwilligers. Het team is hecht en gezellig. Ze vullen elkaar goed aan. “We beginnen om elf uur: de tafels dekken, brood en beleg klaarzetten, soep maken, een hapje voorbereiden. Iedereen heeft z’n eigen taak, dat loopt gewoon goed.”
Een aantal gasten komen al vroeg. “Sommige mensen kunnen niet wachten en komen wat eerder, gewoon om alvast even een praatje te maken.”
Contact en dankbaarheid
Ze probeert bewust contact te maken met de bezoekers. “We gaan bij de mensen zitten, maken een praatje. Een van de bezoekers zegt altijd: ‘Nu kan ik mijn stem weer even gebruiken’, want thuis zegt ze natuurlijk bijna niks.’’ Joke gaat altijd met een blij gevoel naar huis. ‘’De mensen zijn zo dankbaar en daar word ik dan weer blij van. Dat vind ik heel wat waard.”
Naast de lunches bezoekt ze ook mensen thuis. “Als ik aanbel, zeggen ze: fijn dat je er bent! Dan word je al blij. Nou dan gooi je soms een balletje op maar dat praten komt wel, ik hoef niks te zeggen. Dat is ook een onderdeel van vrijwilligerswerk.”
Even de wereld vergeten
Vrijwilligerswerk betekent veel voor haar. “Met al dat gedoe wat je nu hebt in de wereld, al die narigheid — als je dit werk doet, dan vergeet je dat gewoon. Je bent honderd procent in het nu. Je geeft wat, maar je krijgt er heel veel voor terug.’’
Inlooplunch in Harmelen
Elke week schuiven ouderen uit Harmelen aan voor een gezellige lunch. Ze ontmoeten anderen, maken een praatje en genieten samen van een verse maaltijd.
Samen eten is niet alleen gezelliger — het zorgt er ook voor dat mensen beter eten en zich beter voelen. Veel ouderen slaan anders weleens een maaltijd over. Tijdens de lunch is er aandacht voor elkaar én voor goed eten, met vers fruit en iets extra’s dat met zorg wordt bereid.
Meer informatie over deze mooie organisatie vind je hier.
Quote text
Far far away...
Far far away, behind the word mountains, far from the countries Vokalia and Consonantia, there live the blind texts. Separated they live in Bookmarksgrove right at the coast of the Semantics, a large language ocean. A small river named Duden flows by their place and supplies it with the necessary regelialia. It is a paradisematic country, in which roasted parts of sentences fly into your mouth.
On her way she met a copy. The copy warned the Little Blind Text, that where it came from it would have been rewritten a thousand times and everything that was left from its origin would be the word "and" and the Little Blind Text should turn around and return to its own, safe country. But nothing the copy said could convince her and so it didn’t take long until a few insidious Copy Writers ambushed her, made her drunk with Longe and Parole and dragged her into their agency, where they abused her for their.
Nadjezda Stadsmuseum
Ruim tweeënhalf jaar geleden begon Nadjezda als vrijwilliger bij het Stadsmuseum Woerden. Tijdens haar studie kunstgeschiedenis zocht ze iets leuks om in Woerden te doen dat met kunst te maken had – én waarmee ze ervaring kon opdoen.
Lees het verhaal